divisum

subst. 4. divisum, -i n. 1 pars — Teil: a pars disiecta — abgetrennter Teil: MLWAlbert. M. veget. 5,40 dubitatur ..., quare in animalibus -adivisa non convalescunt ...; -orumdivisorum autem in plantis utrumque convalescit. b pars hereditatis — Erbteil: MLWCod. Lauresh. 263 (a. 824) dono ..., quidquid ... videor habere ... seorsum fratrum et sororum mearum -adivisa, quod ego singulariter usque in presens possedi. c proprium, possessio — ‘Eigen’, privater Grundbesitz (in pertinentiis chartarum; fere usu plur., sing.: MLWl. 36): MLWChart. Sangall. A 734 p. 337,34 (dipl. Bereng.) abbacia ... cum curtibus, ... planiciebus, cultis et incultis, -isdivisis et non-divisis ... offerimus. MLWDipl. Otton. I. 141 p. 222,25 cum ... -isdivisis et indivisis. MLWChart. Tirol. 547 p. 27,9 cunctis ... pertinenciis cum capulo et pasculo erbatico, colto et incolto, -odiviso et indiviso, piscatione et venacione. persaepe. d locut. adv.: α pro -odiviso i. q. partim — geteilt, zum Teil: MLWActa imp. Winkelm. I 534 p. 435,6 (a. 1251) bona seu possessiones, iura et dominia, quas vel que pro -odiviso vel indiviso habent et possident episcopus et prepositus cum capitulo. β a, in, pro -odiviso vel per -umdivisum (opp. commune sim.) i. q. singillatim, singulariter, seorsum — einzeln, für sich, individuell (cf. MLWBattaglia, Dizionario IV. p. 883 MLWnr. 3): MLWConst. imp. I 306,7 p. 435,14 (a. 1186) imperator remisit eis (Cremonensibus) et in comuni et in -odiviso omnes offensiones. 307 dampnis ... conmissis a commune vel -odiviso. 312 a parte et nomine totius comunis Cremone et pro -odiviso seu vice singularum personarum. MLWActa imp. Böhmer 896 p. 607,45 civitatem Cremonam adiuvabo per comune aut -umdivisum. MLWChart. Bund. 604 p. 96,11 de quibus ... de Clavenna pro comuni vel pro -odiviso. MLWChart. Tirol. 1215 p. 259,42 ius ... conducendi suas bestias ad pasculandum ... tam in comuni quam in -odiviso. saepius. 2 dividendum — das Einzuteilende, Objekt der Einteilung (t. t. log.; de re v. p. 878, 55): MLWAlbert. M. div. 1,1 p. 14,17 cum certum sit per divisionem nos venire ad notitiam totius -idivisi. 2,3 p. 28,1 genus ... divisionis ... fit, quando utraque accidentia, -adivisa et dividentia eidem subiecto contigit inesse. p. 28,7 est ... ebenus et nigra et dura, ... cum tamen durum sit -sum et nigrum dividens. MLWibid. MLWal. v. et p. 878, 57. 3 divisio — Einteilung: Rud. Trud (?) gest. 9,23 inter fratres ... morantes et presbiterum parrochianum sciant posteri mei (sc. abbatis) ita fuisse -umdivisum, sicut hic invenient scriptum. 9,24 sub hoc eodem -odiviso post Iohannem Brunoni dedi.