Eintrag · Mittellateinisches Wb.
divisibiliter adv.
adv. divisibiliter. 1 dividendo, per divisionem — teilend, trennend: MLWPaulin. Aquil. c. Fel. 3,25 tu ... cum autumas Christum non verum Deum, sed subiectum vero Deo, duos, non unum Christum -rdivisibiliter coniectare videris. MLWAlbert. M. sacram. 85 p. 60,82 omne agens -rdivisibiliter, ita quod divisio sit successiva in partibus, agit in tempore. 2 separabiliter — teil-, trennbar: MLWHincm. Remig. 7 p. 275,16 quomodo unum -rdivisibiliter tria sint et indivisibiliter tria unum. Leithe-Jasper