Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
divisibilitas f.
* divisibilitas , -atis f. facultas divisionem patiendi, natura divisibilis — Teilbarkeit : Hugo Honaug. hom. 2,54,8 nec ... -e divisibilitate sui, i. e. conmunicabilitate unum (sc. est essentia divina) . Albert. M. sent. 2,8,7 p. 181 a ,38 quod non habet indivisibile potentiam ad -em divisibilitatem . nutrim. 2,1 p. 337 a ,20 oportet, quod -s divisibilitas eius (materiae physicorum corporum) non sit determinabilis. summ. theol. I 5,22,1 p. 117,44 forma -is divisibilitatis in ipso (tempore) non est, sed in accipiente ipsum et ad divisibile referente. animal. quaest. 4,4 p. 140,39 per calorem g…