Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
diversisonantia
diversisonantia -ae f. Zusammenklang zweier Töne mit unterschiedlicher Tonhöhe — sonority that consists of two different pitches [s.XII] LmL Theinr. Dov. 1, 2, 2: De convenientiis <et nominibus> earum capitulum secundum. Quarum habitudinibus ipsorum nomina derivata sunt. Unisonorum enim habitudo dicitur unisonantia, diversisonorum diversisonantia , aequisonorum aequisonantia, iniquisonorum iniquisonantia, consonorum consonantia, dissonorum dissonantia. Quae omnes quam termini earum habitudinibus aliquibus convenientes sunt; convenientiae autem vocantur. Unum contingit diversisonantiam , aliam …