Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
ditonum n.
ditonum , -i n. ( δίτονος ) t. t. mus. i. q. intervallum duobus tonis constans — große Terz : Richer. Rem. hist. 3,49 simphonias in tonis ac semitoniis, -is ditonis quoque ac diesibus distinguens (sc. Gerbertus). Guido Aret. microl. 4,6 inter aliquam vocem et tertiam a se ... -us ditonus est, id est duo toni. Berno mens. monoch. 7 p. 335 a secunda forma est b c d e , quod est semitonium et -um ditonum . Ioh. Garl. introd. mus. 148 alie quatuor (species) sunt composite, scilicet ... -us ditonus (dic- var. l. ) cum diapente. 165 dicitur semiditonus ... quasi -us ditonus (dic- var. l. ) imperfect…