Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
ditesco
ditesco , -ere ditescere . 1 intrans. i. q. divit(ior)em fieri, se collocupletare, florere — reich(er) werden, sich bereichern, gedeihen : a in univ.: Hincm. coll. 1 p. 92,21 ut ecclesiarum dotibus et fidelium decimis -ant ditescant presbyteri . 3 p. 117,21 ut de aliorum inopia nos -amus. Ruotg. Brun. 10 p. 11,12 civilibus omnes (sc. principes et populi) cladibus intenti aliorum -ere ditescere miseriis preoptabant. Dipl. Conr. II . 58 p. 69,13 ut ... abbatia ... in melius crescat robustiusque a〈b invasoribus〉 exempta -at ditescat ( inde Dipl. Heinr. III . 131. Dipl. Frid. I . 229). Casus Petri…