Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
districtabilis
* districtabilis , -e . (distringere, cf. DuC. s. v. districtibilis) script. -llis: l. 13. 17 . al. (iudiciariae potestati, imperio) subiectus — (der Gerichts-, Befehlsgewalt) untertan, unterworfen : Dipl. Frid. I . 531 p. 475,7 omnes ... homines -es districtabiles marchionis Henrici et Ugolini, qui ad civitates confugerunt, ... ad propria domicilia ad serviendum dominis suis redire iubemus. subst. masc.: Chart. Bund. 1029 p. 434,16 (a. 1272) ut ... dominus Albertus ... decetero circa ... Gasparrus suum subditum et -em districtabilem eiusque postaros inicius se habeat. 1031 p. 436,10 ne Gaspar…