distinctio media

distinctio media 1. ‚Mittelzäsur‘ 2. Mittelkadenz (eines Psalmtons) — 1. mediant caesura 2. mediant cadence (of a psalm tone) 1 ‚Mittelzäsur‘ — mediant caesura a der Oktavspecies einer Kirchentonart (auf dem Verbindungston von Quart- und Quintspecies) — of the octave species of a mode (on the note that joins the species of fourth and the species of fifth) [s.XI] LmLWilleh. Hirs. 12 (c. 11), 4: Diapason vero, unde tropi disponuntur et quae singulae ex utrisque, id est diatessaron et diapente, consistunt, octo chordae sunt; et ideo quasi maiore spatio eisdem principalibus chordis non solum initiantur et terminantur, verum etiam in medio sui variis distinguuntur modis. Quatuor namque species diapason, quae subiugales totidem statuunt, medias huiusmodi quaerunt distinctiones, ut ipsae medietate diapente habeant supra et diatessaron infra. Illae autem, quae in autenticos transeunt, ita mediandae sunt, ut diatessaron superius et diapente sistant inferius. LmLWilleh. Hirs. 13 (c. 12), 1: Autenticus protus, qui est a ⋅D⋅ in ⋅d⋅, mediam distinctionem habet in ⋅a⋅. Subiugalis eius, qui est ab ⋅A⋅ in ⋅a⋅, mediam distinctionem ponit in ⋅D⋅. Qui, si iungantur, ut indifferenter sit protus, ascendit ab ⋅A⋅ in ⋅d⋅ duas continens distinctiones medias, id est ⋅D⋅ et ⋅a⋅, quae quatuor litterae sive chordae singulorum tetrachordorum sunt primae (inde LmLFrut. brev. 7 p. 54). al. LmLPs.-Guido arithm. p. 59b: Quaeritur de specie diapason, quae est a ⋅D⋅ in ⋅d⋅, cum sit tam proto quam tetrardo communis, quare non unum, sed duos modos efficiat. Quod ita solvitur: Protus habet finem in ⋅D⋅, mediam distinctionem in ⋅a⋅; tetrardi subiugalis (ed.: subiugales) habet tam finem quam mediam distinctionem in ⋅G⋅. LmLFrut. brev. 7 p. 55. al. b (der Gesänge) einer Kirchentonart — (of chants) within a mode cf. Isid. etym. 1, 20, 1. [s.XI] LmLPs.-Guido arithm. p. 59b: Protus vero versans in subdistinctionibus mediisque distinctionibus et fine circa ⋅a⋅ vel ⋅D⋅ propriam quoque diatessaron et diapente speciem frequentat; subiugalis autem tetrardi suis quoque speciebus intentus per cola et commata maxime circa ⋅G⋅ versans diversos omnino modos efficiunt, protus saepius intendendo, tetrardus vero saepius remittendo. [s.XIII-XIV] LmLEngelb. Adm. 4, 24, 11: cum singuli tonorum secundum singulas formulas suas non in una, sed in alia et alia voce seu littera habeant incipi et ascendere et descendere et in distinctionibus mediis repausare, ... finales tamen voces omnibus []tonis non sunt nisi iste IIII^or: ⋅D⋅E⋅F⋅G⋅ (cf. Engelb. Adm. 4, 24, 6: distinctio i. e. media repausacio in tono). LmLEngelb. Adm. 4, 25, 3: Incepcio itaque regularis in cantu naturali est a voce, unde ad uniuscuiusque toni finalem cantus ascensu et descensu et distinctionibus mediis ipsi fini magis consonis poterit pervenire. al. 2 Mittelkadenz (eines Psalmtons) — mediant cadence (of a psalm tone) [s.XIII] LmLTon. Lips. p. 107: Cantus quarti toni in officiis rite transponuntur, sed „Gloria patri“ transpositum in media distinctione cantari non potest propter carentiam ditoni, nisi falsa musica notetur. [s.XIV] LmLHeinr. Eger 5 p. 62: Mediae etiam psalmodiarum distinctiones in diversis ecclesiis sunt diversimodae; in hoc tamen omnes puto conveniunt, quod Graecae dictiones, Hebraicae et Latinae monosyllabae in mediis distinctionibus circa finem acuto quasi accentu elevantur in omnibus tonis excepto tertio aliis dictionibus versum communem ibi servantibus. LmLConr. Zab. tract. BI 3: plurimi cantores adeo sunt negligentes, ut cum ad incipientiam alicuius antiphonae psalmum intonare voluerint, initium versus vel mediam distinctionem qualiter perstrepent parvi pendentes finem versus, utcumque, si tono aptant, pro magno ducunt.