Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
distillatorius
* distillatorius (-ila-) , -a, -um . 1 adi. i. q. ad destillationem aptus — zur Destillation dienend, Destillier- : Alphita I p. 273,41 alembicum, id est vas di-um distillatorium . II p. 6,26. Geber. forn. 4 p. 741 modum ... sufficienter descripsimus di-um distillatorium tam mineralium quam vegetabilium. 2 subst. neutr.: a vas ad destillationem aptum — Destilliergefäß : Ps. Arist. magist. p. 654 a ,1 tegulas bene tere et pone in de-o destillatorio fortissimo vitreo. Thadd. Florent. cons. 180,16 habebis ... medietatem eius (vini) ..., quod in di-o distillatorio posuisti. ibid. al. b medicamentu…