Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
disputabilis
disputabilis , -e . quod (arte dialectica) disputari potest — erörterbar (nach den Regeln der Dialektik), zur Debatte stehend, ‘problematisch’ : Gunth. Par. orat. 2,1 p. 119 C hoc (sc. quaestiones circa conversionem Cornelii) quia -e disputabile satis est, his, qui rem certius discutere valeant, relinquamus. Caes. Heist. mirac. I 6,5 p. 351,32 fecit decanus et aliud quiddam, quod magis hoc -e disputabile fuit. Summa dict. Saxon. 2 p. 211,17 si quid magistris -e disputabile visum fuerit in hac summa. Albert. M. elench. 1,5,5 p. 626 a ,47 quae (orationes multiplices) ... sunt ad nomen et ad inte…