Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
disposite adv.
adv. disposite (-ę: l. 66 ). ordinate, secundum ordinem — auf geordnete Weise, nach der Ordnung : 1 in univ.: Vita Ansb. 16 (MGMer. V p. 630,12) ubi (sc. in conviviis) cum ordinate et -e disposite omnes (sc. cives) fecisset discumbere. 2 constanter — gleich-, regelmäßig : Hraban. cruc. 1,8 p. 181 A quibus (signis zodiaci) septem planetae circulos suos ordinate et -e disposite pergunt. 3 consulte, (bene) considerate — planvoll, wohlüberlegt : Walahfr. Gall. 2,10 p. 319,19 habitacula monachorum usibus congrua -e disposite construens ... sancti statum loci utilitatibus diversis aptavit. Annal. Qu…