dispello

dispello, -puli, -pulsum, -eredispellere. 1 proprie et in imag.: a disicere, discutere, (ex)pellere — (auseinander-, ver-, aus)treiben, versprengen, (ver)jagen: α obi. homines (diabolus: l. 42): Vita Dalm. 7 (MGMer. III p. 547,25) frustra blaterantem demonem ab (aput 1) hominibus archana -itdispellit. MLWAlcuin. carm. 1,543 mox timor impactas populorum -pulit alas. MLWAbbo Sangerm. bell. 2,483 -erat galeas terror propriumque sub urbem lunatas stadiis libitum peltas trecentis.repudiare — verstoßen: MLWNotker. Balb. serm. 3 p. 102,15 indefessa pietas ... Deitatis creaturam ... non ... sua miseratione privatam -itdispellit, sed eqs. β obi. res i. q. dirimere, dissipare — zerstreuen, zerteilen, verscheuchen: MLWSedul. Scot. carm. II 57,15 quomodo noctigenas -itdispellit Lucifer umbras, lampade iustitiae sic renitesce tuis. 63,11 tenebras. MLWPetr. Dam. serm. 16,4 quis ... levavit angustias tenebrarum, nisi sol ille iustitiae, Redemptor noster, qui -pulit caliginem peccatorum? MLWRup. Tuit. Ioh. praef. 18 hoc evangelium scripsit, quo omnes haereticorum tenebras patefactae subito veritatis luce -pulit. MLWtrin. 1,34 MLWl. 1330 cum ... terrae fundator abyssum, quae ‘sicut vestimentum amictus eius’ erat, -pulit (displicuit E). al. b (huc illuc) agitare, deflectere — herumtreiben, verschlagen: MLWPass. Ursulae 9 quia pennata ventorum rapiditas earum (virginum) scaphas saepius ad remotas ignotarum partium -erat (depulerat MLWvar. l.) oras. MLWRup. Tuit. Matth. 8,850 cum flagellarentur, occiderentur ... et de civitate in civitatem -rentur apostoli eqs. carm. 2,10 (MLWMG Lib. Lit. III p. 625) naviculam per mare turbidum venti -erant. MLWOdo Magdeb. Ern. 6,90 per ... vagas -sus (edd. priores; dis pulsus MLWed., vix recte) aquas dux ibat. 2 translate i. q. perturbare — irre machen: MLWMilo carm. 1,6,4,210 nec invictos animos (sc. Amandi) formido pererrans -pulit aut stabilem liquit constantia mentem, martyrii iugiter quoniam fervebat amore. Mandrin