Eintrag · Mittellateinisches Wb.
dispariter adv.
adv. dispariter. 1 dispari modo, aliter — auf unterschiedliche Art und Weise, verschiedenartig, anders: MLWAurel. Reom. mus. MLWapp. 12,16 tertia est varietas, que -rdispariter intromittitur quam superior. MLWYsengrimus 3,1032 -rdispariter funem dives inopsque trahunt. 4,26 aditura caprea ... sancti Gereonis in ęde columpnam -rdispariter stantem sontibus atque piis (v. notam MLWed.). MLWVisio Godesc. A 20,5 qui ... omnes graviter, sed -rdispariter cruciabantur. al. 2 discrepanti modo — widersprüchlich, nicht übereinstimmend: MLWRup. Tuit. trin. 28,1079 certi testes erunt speculatores et idcirco non -rdispariter, sed simul laudabunt, non dissona, sed consona praedicabunt. 3 non apte — unpassend: MLWAlbert. M. somn. 3,2,4 p. 201a,40 qui multa et multoties iacit iacula, quandoque iacit -rdispariter signo, quandoque compariter. Leithe-Jasper