Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
dislocatio f.
* dislocatio (-cio) , -onis f. 1 medic. i. q. disiunctio, luxatio — Luxation, Ver-, Ausrenkung : Ioh. Iamat. chirurg. 6,2 externutatio passio est ex -e dislocatione spondilis craneo alligati proveniens. al . Gloss. Roger. I A 4,9 p. 715,8 de -e dislocatione mandibule et eius fractura. Brunus Long. chirurg. 1,20,1 p. 118 D -o dislocatio est separatio vel egressio iuncturarum a loco suo. Wilh. Salic. chirurg. 3,17 p. 347 D -o dislocatio ... est exitus membri a loco, in quo naturaliter movetur. al . 2 publ. i. q. dissolutio locationis — Abstiftung des Pächters, Pachtentsetzung, -entzug (de re v. …