Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
disiunctae subst.
disiunctae -arum f. et disiuncti -orum m. ‚die Unverbundenen‘ (Bezeichnung für die Töne des tetrachordum diezeugmenon C - e) — the ‘disjunct’ (term that designates the notes of the tetrachordum diezeugmenon C - e) [s.VI] LmL Boeth. mus. 1, 20 p. 209, 27: tetrachordum disiunctarum , id est diezeugmenon ( inde LmL Fr. Gafur. op. 5, 1. ad loc.: LmL Gloss. Boeth. mus. 1, 20, 176a). LmL Boeth. mus. 1, 26 p. 218, 24: Albinus autem earum (sc. chordarum) nomina Latina oratione ita interpretatus est, ut hypatas principales vocaret, mesas medias, synemmenas coniunctas, diezeugmenas disiunctas , hyperbol…