Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
disciplinabiliter adv.
adv. disciplinabiliter . 1 ad instructionem, pro informatione — zur Belehrung, als Information : Cand. Fuld. Eigil. I 16 cuius (sc. cryptarum) ... dedicationis diem ... -r disciplinabiliter litteris inserendo Hrabanus magister memoriae commendavit. Albert. M. animal. 21,4 p. 1323,21 largior est visus -r disciplinabiliter differentias rei visae nuntians quam ille, qui sensibiliter tantum nuntiat easdem. 21,10 p. 1327,24 apes et alia minuta animalia sonos et voces nequaquam -r disciplinabiliter percipiunt, licet magna vigeant memoria. 2 per instructionem, in instructione — durch Belehrung, Ausbi…