Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
disbrigo
* disbrigo , -avi, -atum , -are disbrigare . ( * briga ) script. : des(e)b-: l. 53. 55. 56. 57 . -spr-: l. 38 . -sperg(o): l. 40 . -speri(o): l. 38 . -berg(o): l. 40 . 1 strictius i. q. contentione, contradictione liberare, ab impugnatione tutum praestare — von Anfechtung, Besitzansprüchen befreien, unangefochten gewährleisten, garantieren : a in univ.: Dipl. Frid. I . 356 p. 201,34 ipse (imperator) dabit Pisanis illud castrum (sc. Portus Veneris) -tum disbrigatum cum suo iure et pertinentia in feodum (p. 201,44. inde Const. imp. I 333,8). 653 p. 158,27 si aliqua persona ... predictas usantias…