Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
dirationo
* dirationo (disr-) , -are derationare . (de et * rationare ; cf. francog. vet. deraisnier; v. Tobler-Lommatzsch, Altfrz. Wb. II. p. 1434 ) script. -cin-: l. 51 . 1 vindicare, (legaliter) obtinere — (gerichtlich) einfordern, erstreiten : Hariulf. chron. 4,7 p. 191,26 tamdiu ... contra Hucbertum institit abbas , usquequo procerum iudicio in regis praesentia eam ... villam (sc. Noguerias) de-ret derationaret . 2 (rationibus) comprobare, confirmare — (mit Argumenten) verfechten, erhärten, beweisen : Chart. Stab. 120 (c. 1088) Henrico et Franco ... clementiam nostram imploraverunt, ne vellem eos i…