diocto

diocto (diaocto, diaogdo, diogda) Bezeichnung für die Oktave (bzw. ihre Proportion) — term that designates the octave (or its proportion) [s.VI] LmLCassiod. inst. 2, 5, 7: III. Diapason symphonia est, quae etiam diocto dicitur. Constat ex ratione diplasia, hoc est dupla; fit autem per sonitus octo, unde et nomen accepit, sive diocto sive diapason (inde LmLIoh. Cicon. mus. 1, 38 p. 162, 7-8). [s.XI] LmLHeinr. Aug. 76: diapason, quod dicitur de omnibus vel diogda, quod in eius spatio semper sunt VIII^o voces. [s.XIV] LmLMarch. luc. 6, 4, 3: Remigius: Tercia simphonia est, que etiam diocto dicitur, unde et nomen accepit; nam apud veteres cithara ex octo cordis constabat; ipsa enim dyapason omnes sonos includit. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 1, 39 p. 168, 3: De nominibus diapason. Igitur secundum diffinitionem auctorum hec symphonia trochea vocatur grammatica ratione, diocto et diplasia et diplaris et dilapsa et dupla habetur in arithmetica, diapason vero in musica (sim. LmLIoh. Cicon. prop. 15 p. 428, 17). LmLIoh. Cicon. prop. 19 p. 432, 18: Proportio dupla, diocto, diplasia, diplari, dilapsa, dyapason, ... quando maior numerus continet in se bis totum minorem partem, ut 2 ad 1 et 4 ad 2. LmLIoh. Cicon. prop. 19 p. 432, 26. LmLGuill. Pod. 1, 22: Diapason autem consonantia, que octo vocibus constat, septem naturales voces, de quibus dictum est, una voce alterius subintellecti tamen atque subsequentis ordinis aliarum septem supergraditur, que illarum necessario principium est. Et quantum secundum hanc considerationem cum precedentibus septem computari non valuit, inde ab octonario numero, quod tamen precedentes diatesseron et diapente ab iis, quibus componuntur, fecere, diaogdo vel diaocdo... denominari non potuit. Sed quantum omnes in se continere voces inventa est, quoniam octava similis est prime, hinc a ‚pan‘ Grece, quod est ‚totum‘ Latine et ‚sono‘ vel ‚sonis‘ tale merito, quale dictum est, nomen accepit. cf. LmLHMT s. v. Diapason, diocto, octava