Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
diminutus adi.
adi. diminutus , -a, um. 1 gener. i. q. minor — (zu) wenig, (zu) gering : MLW Frid. II. Imp. art. ven. 2 p. 142,25 quantitas ... cibi neque sit superflua neque -a diminuta . 2 rhet. i. q. brevior — (zu) knapp : MLW Albert. M. eth. I 21 p. 18,62 cum supra sufficienter determinavit (sc. Aristoteles) modum scientiae ..., videtur, quod hic inutiliter iterum determinet, vel supra -us diminutus fuerit. 3 medic. i. q. tardus — beschränkt : MLW Constant. Afric. coit. 8,31 si quis cibo repletus ... coierit ..., si ex tali coitu fetus omnibus membris completus fuerit, ... mente -us diminutus erit. 4 mus…