Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
dilectrix f.
dilectrix , -icis f. de caritate christiana i. quae diligit, amatrix, cultrix — eine die liebt, Freundin, Verehrerin (usu attrib . : l. 5. 6): Hucbald. Rictr. 13 Dei -x dilectrix et a Deo dilecta Rictrudis. Chart. Naumb. I 168 p. 147,31 capellam supra memorate -is dilectricis Dei (sc. b. Mariae Magdalenae) . Arno Reichersb. scut. p. 1501 C persona ... Christi et ipsius (sacerdotis) in Christo -x dilectrix . Rob. Tor. chron. a. 1127 mulierem ... -em dilectricem ecclesie. Caes. Heist. mirac. I 8,50 p. 122,11 qui (sanctus Iohannes) animam suae -is dilectricis (sc. sanctimonialis) choris sociaret …