lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

DIFFAMAT

nur nhd. · 1 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

DWB2
Anchors
1 in 1 Wb.
Sprachstufen
1 von 16
Verweise rein
0
Verweise raus
0

Eintrag · Grimm Neubearbeitung (1965–)

DIFFAMAT m.

Bd. 6, Sp. 1046
DIFFAMAT m. lehnwort aus lat. diffamatus, dem part. prät. von diffamare vb. juristisch-fachsprachlich; verleumdeter: 1691 klagender herr diffamat saget kürtzlich, wie daß diffamant vielmahl animo injuriandi sich vernehmen lassen, er, herr diffamat, wäre kein rechter gottes-mensch, weil er stoltze kleider trüge d. proceß-führende geist 57. 1707 fähret der diffamant im übrigen .. nichts desto weniger mit seinem diffamiren fort, so hat der diffamat dawider zweyerley rechts-mittel Ludovici civil-proceß (1711)60. später noch lexikalisch: 1876 Kehrein fremdwb. (1969)119a. 1922 Heyse fremdwb. 195a.H. Rahnenführer
624 Zeichen · 15 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    DIFFAMATm.

    Grimm Neubearbeitung (1965–)

    DIFFAMAT m. lehnwort aus lat. diffamatus, dem part. prät. von diffamare vb. juristisch-fachsprachlich; verleumdeter: 169…

Verweisungsnetz

1 Knoten, 0 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Sackgasse 1

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit diffamat

10 Bildungen · 10 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen

diffamat‑ als Erstglied (10 von 10)

diffamatio

MLW

diffamatio , -onis f. metr. -ŏ: l. 3 . 1 divulgatio, diffusio — Verbreitung : Willir. cant. 123,5 p. 30 odoriferi bona -o diffamatio verbi a…

Diffamation

Meyers

diffamat·ion

Diffamation (lat., Defamation ), Verbreitung einer übeln Nachrede gegen jemand, Verleumdung (s. Beleidigung ), dann aber auch die gegen andr…

DIFFAMATIONS

DWB2

DIFFAMATIONS-. zuss. mit diffamation 1 . das bestimmungswort älter auch diffamation-:

diffamator

MLW

* diffamator , -oris m. qui maledicit, calumniator — einer der schmäht, Verleumder : Deusd. c. invas. ( MG Lib. Lit. II p. 346,18) de -bus d…

diffamatorisch

GWB

diffamator·isch

diffamatorisch verleumderisch [ Joh Erasmus Senckenberg ] Verfasser einer merkwürdig d-en Schrift 26,370 DuW 2 Plp vgl detraktiv ehrenrührig…

diffamatorius

MLW

diffamator·ius

* diffamatorius , -a, -um . maledicus, calumniosus — schmähend, verleumderisch : Chart. Lub. IV 5 p. 8,13 (a. 1278) predicti episcopus, prep…

diffamatus

MLW

adi. diffamatus , -a, -um . 1 infamis, ignominiosus — ehrlos, verrucht : Form. Senon. II add. 4,14 falsator est ille factus, excogitator est…