diezeugmenos

diezeugmenos -on (διεζευγμένος) unverbunden, getrennt — disjunct, separated 1 zur Benennung des unverbundenen Tetrachords (C - e) oberhalb der Mese — for designation of the disjunct tetrachord (C - e) above the mese a allgemeiner Gebrauch — general usage [s.I a.Chr.] LmLVitruv. 5, 4, 7: Tetrachorda autem sunt quinque: primum gravissimum, quod Graece dicitur υπατον, secundum medianum, quod appellatur μεσον, tertium coniunctum, quod συνημμενον dicitur, quartum disiunctum, quod διεζευγμενον nominatur, quintum, quod est acutissimum, Graece υπερολαιον dicitur. [s.III] LmLFragm. Cens. 12, 4: Ab eo adiunctum modum, qui synemmenos dicitur. Hunc numerum auxisse Terpandrum adiectione diezeugmenu, qui primus a gravibus in acumen avertitur. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 20, 176b: ‚diezeugmenon‘: disiunctum. LmLGloss. Boeth. mus. 1, 20, 184: ‚Paramese diezeugmenon‘: tetracordum; i. a paramese inchoat; disiungitur, quia diezeugmenon est. al. [s.IX] LmLGloss. Boeth. mus. II 89. LmLHucbald. 35: diezeugmenon, id est disiunctum, vocatur illud tetrachordum, quod in superioribus dispositionibus tertium ponitur ... Cuius exemplum praebebit responsorium „Nativitas gloriosae virginis Mariae“, in quo usque ad id, quod canitur „ex stirpe“, per diezeugmenon omnino procedit. [] LmLHucbald. 39: alio ipsum tetrachordum oportet nomine appellari, id est diezeugmenon, quod est disiunctum, quia inter mesen et paramesen tonus distantiam facit. al. [s.XI] LmLPs.-Berno mon. 5, 8: Synemmenon enim, id est coniunctum, sub ⋅H⋅I⋅K⋅L⋅ continetur; idcirco sic vocatur, quod medio coniungatur ad differentiam scilicet quarti ⋅M⋅N⋅O⋅P⋅, quod diezeugmenon, id est disiunctum, appellatur, quia tono interiecto a medio disparatur. LmLOdor. Sen. p. 219. LmLOliva 14: Diezeugmenon (sc. tetrachordum) a diezeugmenis, idest disiunctis. al. LmLAribo 97 p. 9: De diezeugmenon et synemmenon. LmLFrut. brev. 1 p. 29: In hoc itaque octochordo item sunt duo tetrachorda, quae dicuntur diezeugmena, id est disiuncta interpositione toni inter mesen et paramesen. LmLFrut. brev. 6 p. 48: Secundum (sc. tetrachordum) a nete diezeugmenon ad paramesen, id est ab eadem ⋅e⋅, in qua primum finitur, istud incipiens in ⋅h⋅ quadratum protenditur, quod diezeugmenon, id est disiunctum, vocatur, quia tono interiecto a mese, quae est monochordi media, disparatur. LmLFrut. brev. 6 p. 50: bina et bina in utroque diapason coniuncta (sc. tetrachorda) ⋅e⋅ et ⋅E⋅, id est neten diezeugmenon et hypaten meson synaphen, tonum vero supra mesen proximum diezeugmenon (pro diezeuxin? cf. Frut. brev. p. 50 infra) habent et supra proslambanomenon. al. [s.XII] LmLGuido Aug. 59. al. [s.XIV] LmLComm. Boeth. II p. 302, 22: progrediensque per diezeugmenon ascendit (sc. septima species diapason) per duos tonos et semitonium. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. append. 2 p. 396, 13: Si vero mese nervo non sit synemenon tetracordum adiunctum, sed sit diezeugmenon, est post mesen paramese. al. LmLGeorg. Ans. 2, 17. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 8, 9. LmLBart. Ram. 1, 1, 3 p. 7. LmLBart. Ram. 1, 1, 5 p. 14: Dictum quippe est supra et demonstratum tetrachordum synemmenon esse coniunctum, diezeugmenon autem disiunctum. Quidam vero ista nescientes ... cum ad mesen perveniunt, diezeugmenon ponunt, post hoc synemmenon, deinde hyperboleon. Et sic distare faciunt neten hyperboleon a proslambanomeno per tres chordas ultra bisdiapason, quod esse contra veritatem et Boetii doctrinam manifestum est. al. LmLGuill. Pod. 2, 13. LmLErasm. Hor. p. 84a. al. LmLMon. In primis divide p. 5, 10-13. b irrtümlicher Gebrauch als Adverb und Substantiv — erroneous usage as adverb and noun [s.XIII-XIV] LmLWalt. Odingt. 3, 2, 31: Diezeugmenon, id est disiuncte ... hyperboleon, id est excellenter. LmLIac. Leod. spec. 5, 14, 14: Tetrachordum quartum est tetrachordum disiunctarum ideo, quoniam a mese disiungitur, unde a diezeugmenon denominatur, quod divisionem sonat vel disiunctionem. 2 zur Benennung der Saiten (bzw. Töne) des unverbundenen Tetrachords (C - e) oberhalb der Mese — for designation of the strings (or notes) within the disjunct tetrachord (C - e) above the mese [s.I a.Chr.] LmLVitruv. 5, 4, 5: Continent tetrachordi coniunctionem et e generum discriminibus suis finibus sunt permanentes; appellantur autem sic: proslambanomenos, hypate hypaton, hypate meson, mese, nete synhemmenon, paramese, nete diezeugmenon, nete hyperbolaeon. LmLVitruv. 5, 5, 4: diatessaron ad chromaticen diezeugmenon. al. [s.III] LmLFragm. Cens. 12, 3. [s.V] LmLMart. Cap. 9, 931: tertius decimus (sc. sonus) τρίτη διεζευγμένον, id est tertia divisarum, quartus decimus διεζευγμένον διάτονος, quod est divisarum extenta, quintus decimus νήτη διεζευγμένον, id est ultima divisarum (inde LmLGloss. Boeth. mus. 1, 22, 138b). [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 20 p. 209, 27: Quoniam vero inter hoc meson tetrachordum et inferius, quod est netarum, disiunctio est, meses scilicet et parameses, inferius omne tetrachordum disiunctarum, id est diezeugmenon, vocatum est cum additamento scilicet hoc: paramese diezeugmenon, trite diezeugmenon, paranete []diezeugmenon, nete diezeugmenon... Est igitur hic inter paramesen ac mesen disiunctio atque ideo diezeugmenon tetrachordum hoc vocatum est. LmLBoeth. mus. 1, 20 p. 212, 3: mese a paramese distat tonum, quae eadem mese ad neten diezeugmenon quintam facit diapente consonantiam. Quae nete diezeugmenon ad neten hyperboleon quartam facit diatessaron consonantiam. LmLBoeth. mus. 1, 26 p. 218, 24: Albinus autem earum (sc. chordarum) nomina Latina oratione ita interpretatus est, ut hypatas principales vocaret, mesas medias, synemmenas coniunctas, diezeugmenas disiunctas, hyperboleas excellentes (inde LmLIac. Leod. spec. 5, 6, 1. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 47 p. 322, 4. LmLUgol. Urb. 5, 44, 30. LmLFr. Gafur. op. 5, 1. LmLFr. Gafur. theor. 5, 1). LmLBoeth. mus. 4, 3 p. 311, 5: trite diezeugmenon, quae est tertia divisarum, ... diezeugmenon enarmonios, quae est divisarum enarmonios, ... diezeugmenon chromatice, quae est divisarum chromatica, ... diezeugmenon diatonos, quae est divisarum diatonos, ... nete diezeugmenon, quae est ultima divisarum (inde LmLIac. Leod. spec. 6, 8, 13. LmLWillelm. 3, 11. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 50 p. 324, 23). LmLBoeth. mus. 4, 7 p. 323, 12: Et est hoc totum spatium netes diezeugmenon et netes hyperboleon duorum tonorum ac semitonii. LmLBoeth. mus. 4, 9 p. 328, 8: in diezeugmenon tetrachordo. LmLBoeth. mus. 4, 11 p. 334, 10: Divisum est igitur hypaton tetrachordum secundum tria genera, diatonicum, chromaticum, enarmonion. Quod, si superioribus tetrachordis hyperboleon, diezeugmenon, synemmenon, meson adiungatur, fit integra perfectaque descriptio divisi per omnia <tria genera> monochordi regularis. passim [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 20, 176a: ‚diezeugmenon‘: disiunctarum. LmLGloss. Boeth. mus. 1, 22, 138a, 12: Diezeugmenon: divisarum. [s.IX] LmLGloss. Mart. Cap. 954/367, 19-1: ‚in divisarum tertium‘: i. in trite diezimenon. LmLGloss. Mart. Cap. 962/371, 2-3: ‚tertiam divisarum‘: trite diuzemmennon. al. LmLRemig. Aut. 512, 17: ‚separatarum‘: id est diezeygmenon. LmLRemig. Aut. 514, 13: ‚ad divisas‘: id est ad diezeygmenas. al. LmLMus. ench. 16 descr. al. LmLHucbald. 37: Nam sinemenon coniunctarum, diezeugmenon divisarum, yperboleon excellentium interpretatur. al. LmLMod. Ecce modorum 2. al. LmLAlia mus. 15 p. 107: in eum, quem vocant triten diezeugmenon nervum. al. LmLReg. Prum. 14, 21: Trite diezeumenon: trite, id est tertia a mese; diezeumenon, id est disiunctarum sive divisarum, subauditur cordarum (inde LmLAnon. Bernh. 2, 32). LmLReg. Prum. 14, 40: non amplius quam quinque tetracorda repperiuntur, id est hypaton, meson, synemenon, diezeumenon, hyperboleon. Possunt autem ita interpretari, ut accipiamus hypatas principales, mesas medias, synemenas coniunctas, diezeumenas disiunctas, hyperboleas excellentes. al. [s.X-XI] LmLTon. Lugd. pr. 43 eqs. al. LmLAnon. Bernh. 1, 28. al. LmLGloss. Boeth. mus. III 56-57. LmLBerno prol. 6, 16 app. crit.: [⋅e⋅, idest nete diezeugmenon... ⋅c⋅, quae est trite diezeugmenon... ⋅d⋅, idest paranete diezeugmenon]. al. LmLBerno ton. p. 89a. al. LmLPs.-Berno mon. 12, 2: ⋅K⋅ trite diezeugmenon, tertia disiunctorum ... ⋅L⋅ paranete diezeugmenon, prope ultimam disiunctorum ... ⋅M⋅ nete diezeugmenon, ultima disiunctorum. al. LmLOdor. Sen. p. 206. al. LmLOliva 14: Diezeugmenon (sc. tetrachordum) a diezeugmenis, idest disiunctis. al. LmLWilleh. Hirs. 3 (c. 2), 3: In ipsis quindecim chordis inveniuntur tetrachorda nominibus, genere, specie valde diversa, id est tetrachordum hypaton, meson, diezeugmenon, hyperboleon. Item tetrachordum gravium, finalium, superiorum, excellentium. LmLAribo 77 p. 8: Tetrachordorum ergo quaedam primae, quaedam similitudinis sunt secundae. Primae: gravium, finalium, superiorum, excellentium, quia plena similitudine et intenduntur et remittuntur tono, semitonio, tono. Quaedam sunt similitudinis secundae: hyperboleon, diezeugmenon, meson, hypaton. Quae quamvis []invicem comparata nichil differant intensa et remissa, quia unumquodque illorum intenditur semitonio et ditono, remittitur autem ditono et semitonio. al. LmLLib. spec. 13 p. 46. al. LmLTon. Aug. p. 113a: trite diezeugmenon ⋅c⋅. al. LmLCompil. Casin. 1, 24 descr. LmLCant. In defect. p. 88. LmLAnon. Venet. I 14. LmLMod. Protus finit p. 107. LmLMod. Autent. prot. 6. LmLFrut. brev. 1 p. 30. passim LmLFrut. ton. p. 113. al. [s.XI-XII] LmLAnon. Wolf p. 199: in trite diezeugmenon, idest iuxta tertiam disiunctam. al. LmLQuaest. mus. 1, 6 p. 16: Tetracordum superiorum iuxta modernos est ⋅a⋅C⋅c⋅d⋅, idem est Boetii mese, paramese, trite diezeugmenon, paranete diezeugmenon. Tetracordum excellentium est ⋅d⋅e⋅f⋅g⋅, identidem iuxta Boetium paranete diezeugmenon, nete diezeugmenon, trite hyperboleon, paranete hyperboleon. LmLTheog. Mett. 13, 1-2 (p. 187b). LmLIoh. Cott. mus. 13, 24. al. LmLIoh. Cott. ton. 25, 13. al. LmLCompil. Paris. II p. 76-77. [s.XIII] LmLComm. Boeth. I 1, 20 p. 59. al. LmLHier. Mor. 9 p. 44, 14. LmLEngelb. Adm. 1, 11, 13. al. LmLWalt. Odingt. 3, 2, 20. al. [s.XIV] LmLMarch. luc. 15, 1, 14-16. LmLIac. Leod. spec. 5, 34, 7: Convenit igitur tetrachordum diezeugmenon realiter in duabus suis chordis intermediis cum tetrachordo synemmenon et in duabus suis extremis chordis ab illo distinguitur. LmLIac. Leod. spec. 5, 34, 10: Unde fit, ut in gammate nostro voces tetrachordi diezeugmenon per ⋅♮⋅ quadratum decantentur, ipsius vero tetrachordi synemmenon per ⋅b⋅ molle. LmLIac. Leod. spec. 6, 22, 4: Tetrachordum superiorum apud Boethium est tetrachordum diezeugmenon, idest disiunctum a mese. ... Tetrachordum diezeugmenon constat secundum Boethium ex paramese, trite diezeugmenon, paranete diezeugmenon et nete diezeugmenon: secundum alios tetrachordum superiorum ex ⋅a⋅♮⋅c⋅d⋅, idest ex mese, paramese, trite diezeugmenon, paranete diezeugmenon (cf. LmL col. 973, 9). passim LmLWillelm. 3, 4 descr. LmLHeinr. Eger 2 p. 38. LmLComm. Boeth. II p. 282, 4. al. [s.XV] LmLOrig. et eff. 24, 3. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 49 p. 324, 4. passim LmLGob. Pers. p. 183a. LmLUgol. Urb. 5, 41, 16. al. LmLGeorg. Ans. 2, 71. al. LmLAnon. Carthus. theor. 14, 61: Decimum gradum posuit Boetius sub ⋅c⋅ parva et facit semitonium minus ad secundam partem noni gradus. Et vocavit eum trithe diezeumenon, quod interpretatur tercius gradus acutorum ... paranethe diezeumenon, id est iuxta gradum excellentium ascendendo, vel quia penultimus est acutorum ... nethe diezeumenon, quod est primus excellentium. al. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 6, 11. al. LmLTab. Catan. p. 142. al. LmLFr. Gafur. extr. 3, 5, 2: paramesse diezeumenon, trite diezeumenon, paranete diezeumenon, nete diezeumenon. al. LmLFr. Gafur. op. 5, 1. LmLBart. Ram. 1, 1, 3 p. 7. al. LmLIoh. Hoth. exc. p. 42. al. LmLAdam Fuld. 2, 9. LmLFr. Gafur. theor. 5, 1. al. LmLGuill. Pod. ench. 13 p. 375. al. LmLGuill. Pod. 2, 12. al. LmLMich. Keinsp. 3, 13-15. LmLErasm. Hor. p. 85a. al. LmLMon. Ante omnia p. 38, 29-30. LmLMon. Boetius p. 232, 17. al. LmLMon. Designata p. 70, 14-16. LmLMon. Dimidium 2-6. LmLMon. Dividatur p. 54, 7-11. LmLMon. In primis 9-17. LmLMon. In primis divide p. 5, 8. al. LmLMon. Magadis p. 13, 10. al. LmLMon. Mensurus p. 66, 6-10. LmLMon. Mon. compos. II p. 69, 59-60. LmLMon. Mon. divisurus p. 40, 35. al. LmLMon. Prius dividenda 8-10. LmLMon. Si regularis 9. LmLFist. Rogatus 38 p. 68. al. 3 als Bezeichnung für das aus zwei unverbundenen Tetrachorden bestehende Octachord — as term for the octachord consisting of two disjunct tetrachords [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 20 p. 207, 26: In superioribus igitur duabus dispositionibus eptachordi et octachordi eptachordum quidem dicitur synemmenon, quod est coniunctum, octachordum vero diezeugmenon, quod est disiunctum. ... In octachordo vero, quoniam octo sunt chordae, superiores quattuor, id est hypate, parhypate, lichanos, mese, unum tetrachordum explent. Ab hoc vero disiunctum atque integrum inchoat a []paramese progrediturque per triten et paraneten et finitur ad neten (ad loc. LmLGloss. Boeth. mus. 1, 20, 97. inde LmLUgol. Urb. 1, 5, 9). [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 21: Octachordum descriptum dicitur diezeugmenon, idest disiunctum. [s.XV] LmLFr. Gafur. extr. 3, 3, 2. 4 als allgemeine Bezeichnung für ein unverbundenes Tetrachord — as general term for a disjunct tetrachord [s.XIII] LmLComm. Boeth. I 1, 20 p. 58: In octocordo autem non est una corda communis, sed cum a prima ad quartam sit tetracordum, a quinta ad octavam est aliud tetracordum, et quia illa duo tetracorda non iunguntur ad communem cordam, diexeumena, quasi disiuncta, a diexeusis, quod est disiunctio. LmLComm. Boeth. I 1, 20 p. 59: Ita in endecacordo duo prima tetracorda sinemena sunt et tercium dieceumenon dicetur. LmLComm. Boeth. I 1, 24 p. 64: Superius dixerat quedam tetracorda esse sinemena, i. coniuncta, quedam dieceumena, i. disiuncta; quare autem dicantur sinemena vel dieceumena, non assignavit, hoc ideo in hoc docet capitulo; sinemena enim dicuntur a sinape, quod est coniunctio, quia una corda communis est duobus tetracordis, dieceumena vero a dieceusis, quod est disiunctio, quia nulla corda iunguntur. LmLEngelb. Adm. 1, 12, 10: Duo vero media tetracorda dicuntur dyezeugmenon, i. e. disiuncta, quia non coniunguntur in aliqua media voce. LmLEngelb. Adm. 3, 15, 6: si tetracorda dividerentur et distinguerentur in penitus coniuncta, ut omnia essent synemenon, vel in penitus disiuncta, ut omnia essent dyezeugmenon. al.