Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
dictans subst. m.
subst. 1. dictans , -antis m. 1 qui dictat — Diktierender : Paul. Fuld. Erh. 1,1 intererat legentibus, -bus, scribentibus ... puerulus. 2 (con)scriptor, compositor, auctor — Schriftsteller, Verfasser, Autor : Alcuin. epist. 34 p. 75,26 ex quo (litteralis exercitii studio) -is eloquentia claruit. Epist. var. III 28 B ut plerumque -is asscribatur vitio, quod mendaci solet admitti calamo. Rather. epist. 11 p. 55,2 scripturae ... hoc maxime impedit indagatores, ... si ignorent ... intentionem -is. Baldw. Vict. dict. 10,21 cetere (sc. partes epistulae) ad libitum -is mutari possunt. al. poeta — Dic…