Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
dicaeum
* dicaeum (-kai-, -cai-, -on, -os) subst. ( δίκαιος ) gen. -onis: l. 71. 72. p. 579, 11 . res iusta, iustum, iustitia, dica — gerechte Sache, das Gerechte, Gerechtigkeit, Richtmaß : Albert. M. eth. I 401 p. 340,59 congrue iustitia ‘dicitur dikaion’, quasi ‘dica’ quaedam ( cf. p. 1132 a ,31 δίκαιον, ὅτι δίχα ἐστίν, ἠσπερ ὰν εἴ τις εἴποι δίχαιον ). 446 p. 379,11 epieikia dicitur ab epi, quod est supra, et -aion, quod est iustitia. 449 p. 383,55 dikaios, quod est iustum. eth. II 5,2,7 p. 351 b ,47sqq. ratio medii, qua mensurat dicastes , dicitur -on; -on ... duplex est, scilicet mensurans et mens…