Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
diatonice adv.
diatonice diatonisch (die Verwendung der Tonstufen des diatonischen Tongeschlechts betreffend) — diatonic (with reference to the use of pitches of the diatonic genus) [s.XV] LmL Fr. Gafur. theor. 1, 2: concinentiam ter diapason dyatonice constituit (sc. Georgius Anselmus) . LmL Fr. Gafur. theor. 5, 2: dyattonice in consonantiis nichil minus a semitonio minore pronuncietur. LmL Guill. Pod. 2, 12: Nona igitur secunda ⋅C⋅ paramese dicitur, id est iuxta mediam diatonice collocata. al. LmL Fr. Gafur. pract. 1, 5: intervalla naturaliter ac diatonice disposita. al. LmL Anon. La Fage III p. 243. (?) L…