Wossidia
Deuker -äu-, Deukert, Deixel, Deuxel, Deixer, Däuger, Deijert, Düker, Deutscher, -äu-, Deuster, Düütscher, Dützer, Düüster
m. verhüllende Benennungen für den Teufel:
Deuker Mi 12
b; dei Däutscher, dei Dützer Muss. Spr. 85; häufig in Verwünschungen sowie in Ausrufen des Unwillens, der Abwehr oder des Erstaunens: di sall de Dütscher hahlen! Schmidt Fast. A 3
a; hal jug verfluchten Kirls de Deuker Reut. 1, 21; Hey. Punsch. 138;
de Düker hahl! Babst 3, 113;
dat hal denn doch de Däuker! Reut. 1, 128; de Deuker hal dat ganze Supen! Tarn. Mart. 63;
de Deukert hal WaWaren@LevenstorfLev; slah mi de Deuker Bri. 2, 105; den Deutscher L. Reinh. Gött. 22; dor slag doch de Däuker in! Beckm. Wohrs. 30;
den Deuker ok Hey. Punsch. 213; ... Deutscher ... HaHagenow@RedefinRed; WiWismar@KirchdorfKirchd; den Deukert ok Deutung des Hahnenrufs Wo.
V. 2, 329; He is di den Deutscher dot, He mag jo noch Speck un Brot im Bimbamreim 3, 426; 'Wor thom düster kame gy her' Schlue 41; (Ro 1715) Kohf. Hg. 16, 2; ton Deuster SchöSchönberg@SchlagsdorfSchlagsd; ih di den Deuker! LuLudwigslust@KarenzKar; dat di de Deukert! Wa; ... Deutscher Mi 14
b; ... de Düker! Schw; wor Dücker wüst he dat! (Ro 1742) Kohf. Hg. 32, 2;
dat weit der Deuker Camm. Herz. 29;
ih den Deuker, wo kann sowat angahn! Lu Ludwigslust@LaupinLaup; oh Deutscher, sonn Ding heff 'ck minlärer nich seihn Wo.
V. 3, 76; Un de Deuker mag frieren Bri. 1, 137; dor süll de Deuker sick nich argern Derb. 1, 175; der Deixer Bri. 5, 67;
Deixel Stillfr. Köst. 1, 194; dat di de Deuxel Bri. Pl. Nachl. 1, 92; weitere Redewendungen: dat is tau 'n Deutscher gahn verloren gegangen LuLudwigslust@WarlowWarl; he denkt, lat de Schap nah 'n Deutscher gahn HaHagenow@WittenburgWitt; dor willn wi mit nah 'n Deuker jagen im Bastlösereim RoRostock@BentwischBentw; dat wir jo nah 'n Deutscher hentau ein weiter Weg Kühl; dor kann kein Deutscher klauk ut warden von einer verworrenen Rede GüGüstrow@GülzowGülz; denn würd' sungen as der Deutscher aus vollem Halse, laut SchwSchwerin@BrahlstorfBrahlst; der Schwätzer snackt 'n Deijert 'n Bein af WaWaren@SchwarzSchwarz; ein Alter sagte von der Eisenbahn: dat is kein Minschenfuhrwark, dat is Deukertfuhrwark StaStargard@LoitzLoitz; der ewige Blüser hett Düüsterwind bi sick hatt war mit dem Teufel im Bunde und konnte sich so stets günstigen Wind verschaffen RoRostock@WustrowWustr; oft übertr. auf Menschen, Tiere und Sachen: de Deukers (die Kerle) Lehm. Ith. 3; wo de Deuster up de Bein geiht von einem Menschen mit ungeschicktem Gang SchöSchönberg@SchlagsdorfSchlagsd; en heilen Deuker is de Oll Erichs. Läusch. 7; wat du för 'n narrschen Düüster büst im Schwank vom Buhlen; Handwerksbursche, armer Teufel: Deuster Weltz. Jungm. 12; häufig von weiblichen Personen,
z. B. einem koketten jungen Mädchen: Wo schad, dat de Deuker ehr Wurt wull nich brek'n! Wat hett s' in de Oogen so fründlich mi kek'n H. Schrö
d. Buerh. 2, 158; von einer bösen Ehefrau: oll Deuschert Wa; dat is 'n richtigen Däuger LuLudwigslust@PolzPolz; sœbenundörtig Johr heff 'ck mi mit den Düütscher plaagt Wi; von einer Schwätzerin: wenn de Düütscher rüm snacken geiht Wo.
V. 2, 689; Schwein im Rätsel: wat sall 'ck mit 'n rugen Düütscher maken? 1, S. 273; Drossel: dat wir de grage Deuker 3, 79
a; Krähe: Wat rohrt de Deuker dor so hesch? Hey. Punsch. 237; schmerzende Zähne: de Deukers 207; Ramme im Rammerspruch:
höger den Däuger LuLudwigslust@PolzPolz; Spielkarte: dor geiht de Deutschert ok hen! der letzte Trumpf WiWismar@SternbergSternb; häufig im Dim: Deuking Mi 14
b; de Düütsching! Ro; pfui Deutsching! GüGüstrow@LaageLaage; Ribn; Ma; Der Deutsching, ne! wo geiht dat nett! Reut. 1, 110; dat di de Deutsching! RoRostock@KlockenhagenKlock; Deutsching! wo heit de Stadt man noch Kröp; se spälen, de Deutsching hal, de ganze Nacht Wi; ick glöw, de Deutsching haalt em noch im Tanzreim RoRostock@TessinTess; lopen hett he künnt as de Deutsching Blank;
s. auch
Düwel. — Kü. 1, 348; Me. 1, 716.