Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
desiderativus
desiderativus , -a, -um . usu subst. : l. 36 . optans, desiderans — wünschend, begehrend : 1 philos. et natur. i. q. concupiscitivus, appetitivus — natürlicherweise erstrebend, verlangend : Alfan. premn. phys. 17 tit. p. 95 de -o desiderativo ( PG 40,676 B περὶ τοῦ ἐπιϑυμητικοῦ ): dividitur ... irrationale animae, quod oboediens est rationi, in duo eqs . Maurus progn. 30 p. 44 a ,51 ‘fasti〈dium〉 pa〈tiuntur〉 (sc. aegroti) ’ vel propter defectum spirituum non excitantium virtutem -am desiderativam stomachi vel eqs . Albert. M. bon. 3 p. 2,49 cuius non est vis optativa vel -a desiderativa , illud…