Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
desiderabiliter adv.
adv. desiderabiliter . 1 sensu pass. i. q. optabiliter — in wünschenswerter Weise, erwünscht : a iucunde, dulce — angenehm, süß : Albert. M. nat. bon. 132 p. 53,13 dignum ... est, ut Christus ... in flore virginitatis natus ... floribus respersum habeat lectulum, ut fructu honoris et honestatis delectatus -r desiderabiliter requiescat. 196 p. 79,94 beata virgo ut lectulus mollis cubantem regem beatitudinis numquam duritia suscitans et inquietans in consortem regni caelestis ab ipso advocata est ...; et propter mollitiem huius lectuli sciens dilectum -r desiderabiliter in ipsa quiescere dicit C…