Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
derogatio f.
derogatio (-cio) , -onis f. 1 strictius i. q. imminutio, damnum, detrimentum — Schmälerung, Beeinträchtigung, Schaden, Nachteil : Bernold. Const. libell. I 3 p. 16,2 admoneo te (sc. Alboinum) , ne unquam in tuae religionis et eruditionis -em derogationem alicui tam maledicam ... transmittas epistolam, ne eqs . Const. imp. I 69 super regni perturbatione regiaeque potestatis -e derogatione ... dolens. Rup. Tuit. trin. 5,9 l. 329 divitiarum -o derogatio est, quia propter divitias non quibant Abraham et Loth habitare communiter (spectat ad Vulg. gen. 13,6) . Absal. serm. 45 p. 256 C -o derogatio p…