Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
derivativus
derivativus (dir-) , -a, -um . 1 proprie i. q. delapsum efficiens — Abfluß bewirkend : Thadd. Florent. cons. 129,94 fiat ... duplex cauterium, unum -um derivativum et aliud desiccativum loci infirmi; -um derivativum ... fiat per sectionem eqs. ( cf. l. 44). 2 translate i. q. per originationem effectus, deductus, per etymologiam coniunctus — durch Ableitung gewonnen, hergeleitet, etymologisch verwandt : a gener.: D efens. med. I p. 50,5 medicina est scientia curationum ..., quae et divinis non est incognita libris, ita, ut di-a dirivativa ab ea nomina inveniantur. Aribo mus. p. 6,9 de primitivo…