Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
depostulo
depostulo , -are depostulare . 1 deprecari, postulare — (er-, an)flehen, fordern : Gloss. psalt. Lunaelac. 118,43 -at depostulat , ne diucius perseveret a suo regno abiectus. Dudo hist. 4,122 p. 286,5 (ed. J. Lair) -bo depostulabo multimodis precatibus vestram (sc. Dacorum) et illorum (sc. Northmannorum) pietatem pacis dari incrementa. Rob. Tor. chron. a. 1109 sacramenta -ans depostulans rex ab imperatoris ... legatis. 2 (ab)renuntiare, decedere (de) — aufgeben, sich entäußern : Chart. Traiect. 1304 p. 91,30 (a. 1253) ipsum ius, sive sit hereditas sive successio ... ex firma nobis proveniens, …