Eintrag · Mittellateinisches Wb.
denegatio f.
denegatio (-cio), -onis f. 1 gener.: a abnegatio — (Ver-)Leugnung: MLWGloss. II 103,15 St.-S. blasphemia, detractio vel -odenegatio recte fidei odo scelta. MLWLibell. de cal. Trev. p. 739,24 si ... hos (Ananiam et Saphiram) pro -edenegatione suae proprietatis tam valida dampnat mortis sententia, quanto magis iudicabit reos ultio divina, qui sibi usurpasse videntur aecclesiae bona. b recusatio — Weigerung, Ablehnung: MLWChart. Epternac. 111 (a. 796/97) peticio sua (sc. Harduwini) fuit, et nostra non fuit -odenegatio, ut MLWeqs. MLWDhuoda lib. man. 1,1,31 in hac -edenegatione conspicuitatis valde meus marcescit animus (cf. Vulg. exod. 33,20). MLWPaul. Bernr. Greg. 88 p. 527,13 cuius ... securitatis exhibitio illum (regem) in regno restitui posse praesagiret, sicut eiusdem securitatis -odenegatio hoc eum ex divino iudicio non posse denotaret. MLWChart. Bund. 877 p. 327,20 de peticione copie rescripti et -cionedenegacione iudicis et ipsa appellacione factum erat. MLWal. 2 iur. i. q. renuntiatio, cessio — Verzicht, Abtretung: MLWTrad. Brixin. 314 (a. 1075/90) Willipirch ... inquisitionem ... predii ... ad manus ... Altwini resignavit ac denegaverat, eiusdemque -isdenegationis sunt asscripti testes: MLWeqs. MLWTrad. Wessof. 52a fecit dux delegacionem cum manibus sororis sue -cionemdenegacionem legitimam utrique facientes eiusdem predii. Weber