Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
denarialis
* denarialis (din-) , -e . 1 per denarium excussum manumissus — durch Schatzwurf freigelassen (de re v. l. 31): Capit. reg. Franc. 41,9 homo -is denarialis non ante hereditare in suam agnationem poterit, quam usque ad terciam generationem perveniat. Leg. Lang. p. 517,37 (a. 1019/37) homo -is denarialis (gloss.: -is denarialis , scilicet quae libertas in Francia utitur) non antea hereditare ... potuerit, quam eqs. subst. masc.: Capit. reg. Franc. 68,4 de -bus denarialibus , ut, si quis eos occiderit, regi conponantur. Lex Ribv. 65,2 (rec. B) quod si quis di-em dinarialem eum (servum suum) facer…