demoro

demoro, -avi, -atum, -aredemorare. 1 intrans.: a corpor. et local.: α morari, versari — sich aufhalten, verweilen: MLWForm. Marculfi 1,23 iubemus, ut, dum illis partibus fuerit -tusdemoratus illustris vir, omnis caussas suas ... in suspenso debeant resedere. MLWCapit. reg. Franc. 14,6 ut ... aliubi omnino non debeat abbatissa nec per villas nec per alia loca -aredemorare. 273^C,2 qui pro sua causa hic -andidemorandi habet necessitatem eqs. MLWEberw. Magner. 26 ad regium sunt invitati pontifices epulum, ubi, cum tardiori iam hora -tumdemoratum esset, a mensa surgentes ad littus ... procedunt. MLWHist. peregr. p. 135,27 apud Nissam ... sex diebus ... ad recreationem exercitus -tusdemoratus ... comitibus valedixit imperator. saepe.MLWmetaph.: (loci spectant ad Vulg. psalm. 29,6): MLWHraban. univ. 10,5 p. 290^B fletus -tusdemoratus est vespere, quando Christus Dominus noster peremptus est, tunc ... vere -tusdemoratus est fletus. MLWGozech. epist. 196 matutinum, in quo erat laeticia, transiit, et vesperum, in quo -biturdemorabitur fletus, advenit. MLWal. β habitare — wohnen: MLWTrad. Frising. 19 p. 47,30 (a. 763) cum consensu fratrum illuc in loco -antiumdemorantium. MLWChron. Salern. 81 p. 80,5 ipse (Apolaffar) ... Agarenorum, qui in Calabrie finibus -bantdemorabant, 〈preherat〉. MLWDipl. Heinr. V. (ed. H. Bresslau, Diplomata centum. 1872. p. 124,27) quod (teloneum) pater noster eis (civibus Wormatiensibus) remisit, nos etiam eis remittimus et Iudeis ibidem (Wormatiae) -antibusdemorantibus et stabili privilegio confirmamus. MLWChart. Westph. IV 1413 Gerdrudis ... et Wendelburgis Sosati -antesdemorantes. b spirit.: α occupari, perseverare, se collocare — sich beschäftigen (mit), verharren (bei), sich vertiefen (in): MLWVita Pirmin. I 9 p. 29,10 cum ... sancti illi simul -banturdemorabantur (-renturdemorarentur MLWvar. l.) in colloquiis divinis et orationibus sanctis. MLWChrist. Stab. Matth. 16 p. 1328^A quasi servi esse dicuntur, qui diutius in servitio [idolorum] -anturdemorantur. MLWVita Meginr. 9 p. 447,24 clausum ostium ... capellae non aperuit, ut aliquantisper in oratione adhuc -aridemorari potuisset. MLWHerbord. Ott. 2,11 episcopo ... et duce cum interprete et Paulicio ... in colloquio -antibusdemorantibus. MLWal. β cunctari, tardare — säumen, zögern, zaudern: Hincm. vill. Novill. 53 (MLWZRGKan. 83. 1997. p. 105) qualiter damnant spiritus sancti iudicio eos, qui elemosinas defunctorum retinent et ecclesiis tradere -anturdemorantur. MLWWaltharius 1433 quid -ordemoror? MLWVita Burch. Worm. 19 p. 843,43 quia ... longius a rectitudine viae nostrae digressus -ordemoror, ad coeptum iter redire quantocius conabor. MLWGloss. II 666,31 St.-S. -ordemoror peitan. MLWSpec. virg. 6,825 legimus ... nonnullas (animas) matrimonialibus vinculis detentas tam ardenter sponsum -antemdemorantem in nuptiis expectare, ut eqs. MLWMetell. Quir. 37,33 non -tademorata seva maris lues nomen refugit nobile martyris. 2 trans.: a corpor. et local.: α transigere — verbringen: MLWHerm. Augiens. chron. MLWa. 1051 p. 129,39 imperator ... paschale ... festum Coloniae -aturdemoratur. β incolere — bewohnen: MLWChron. Salern. 88 p. 89,2 donec Ragusim -aruntdemorarunt Amalfitani, a ... illius habitatoribus terre Romani sunt vocitati. γ retinere, impedire — auf-, zurückhalten, hindern: MLWIoh. Mett. Ioh. 113 eos (sc. qui convenerunt) -tusdemoratus ... ipse intro regressus signum pulsat. MLWMetell. Quir. 29,46 et -anturdemorantur (ubi morantur α) illum (militem captum) ablata ligna pontis. Vita Hildeg. Bing. I 1,5 capit. (MLWCC Cont. Med. CXXVI. 1993. p. 5,15) quod infirmitate languit, cum locum celitus sibi ostensum cum puellis suis adire -tademorata fuit. b spirit.: α exspectare — erwarten: MLWCarm. Bur. 60^a,4^a,3 iam odorus noster torus -aturdemoratur inscia. β tenere, gerere — innehaben, verwalten: MLWChron. Noval. MLWapp. 8 -vitdemoravit Eldradus abbatiam suam decem annos cum omni moderatione aequa paceque condigna. Weber