Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
demiror
demiror , -atus sum , -are demirari . 1 admirari — bewundern, bestaunen : Hraban. epist. 57 cum ... sensus ... vestri perspicaciam, quo ... sublimitas vestra floret, -er demirer . Sigeb. Gembl. chron. a. 1023 imperator ... multos ..., qui tantum ad -andam demirandam imperatoriam maiestatem convenerant ..., liberalitate donavit. saepius . 2 admiratione capi, stupere — von Bewunderung ergriffen sein, staunen : Rup. Tuit. off. 3,18 l. 1079 si ... adeo miratus ( -atus demiratus var. l. ) est Iacob propter umbram vel figuram futurorum, quae in somnis viderat, quanto magis eqs . 3 mirari — sich wund…