Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
dementer adv.
adv. dementer . 1 amenter, insane — toll, verrückt : Hrotsv. Dulc. 1,4 ista (germana) -ius dementerius bachatur. al. vehementer — leidenschaftlich, heftig : Hrotsv. Bas . 36 doctor ... scelerum ... fecit fervescere servum in ... -r dementer (clementer M ) amore puellae. 2 insipienter, stulte, mente caeca — töricht, verblendet : Agob. 9,16 l. 17 sanctificationem ... simulacris -r dementer concedendo. Hraban. hom. II 68 p. 276 A multo -ius dementerius errant Arriani. Nicol. I. epist. 49 p. 333,10 cuius (moechae) ... desiderio ad ista (i. foedus coniugale) ... pervenire -r dementer affectat rex. …