Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
demagogus m.
* demagogus , -i m. ( δημαγωγός) 1 gubernator, moderator populi — Volksführer, -lenker : Albert. M. pol. 6,4 m p. 591 a ,24 duces et prolocutores diversarum congregationum populi -i demagogi dicuntur. ibid. saepius. v. et. l. 44. 57 . 2 qui contionem convocat — einer der eine Volksversammlung einberuft, abhält : Albert. M. pol. 4,4 g p. 345 a ,15sqq. ‘propter -os demagogos ’ ( p. 1292 a ,7 δημαγωγούς ), id est propter conciones congregantes populorum, δῆμος ... in Graeco est populus, ἀγωγή ... conductio, unde -us demagogus idem est ac conciones et congregationes faciens in populo. ibid. al. 3 …