Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
delituo
* delituo (dil-) , -ere . 1 se occulere, se abdere — sich verstecken, sich (ver)bergen : a in univ.: Albert. Mett. episc. Mett. 3 p. 114,16 alii sub transtra -unt delituunt . Chron. Noval. 5,9 non valentes ... pauci contra tam magnam multitudinem di-unt dilitunt . Conr. Mur. nat. animal. 900 hic (hinnulus) ... matris -et delitet ad nutum, dum timor ullus adest. in imag.: Chart. Basil. A II 186 (dipl. Rud. Habsb.) nos sincere fidei zelum ... sub modio -tere delitere diutius non sinentes ( cf. Vulg. Matth. 5,15) . b secedere, se removere — sich zurückziehen : Vita Liutb. 15 ubi tantae quietudini…