delitesco

delitesco (dil-, -lat-, -tisco), -litui, -eredelitescere.usu MLWrefl.: MLWl. 42. 51. 1 proprie vel in imag.: a strictius: α latescere, se occulere, se abdere — sich verstecken, sich (ver)bergen: MLWAldh. epist. 4 p. 486,6 excusationis propugnaculum, sub quo se -eredelitescere confidunt (sc. clerici). MLWWalahfr. hort. 22 bruma ... terrarum pulsa sub imas -uitdelitescuit (di-dilitesco MLWvar. l.) latebras. MLWGall. 2,25 confusus interdiu -uitdelitescuit (di-dilitesco, dilatuit MLWvar. l.) frater. MLWWaltharius 902 sub tegmine flexus -uitdelitescuit. MLWStepel. Trud. 25 nec illud silentii clausura tectum -isceredelitiscere patiar, quod MLWeqs. MLWCarm. Teg. 31,6 (Dt.MLWArch. 18. 1962. p. 500) non tepuit, sed -uitdelitescuit amor. saepius.MLWfort. huc spectat: MLWDipl. Loth. II. 15 p. 408,4 iussimus ... illum (Witgarium) ... ad hoc praesens placitum ... venire, sed ... iussis ... nostris in nullo oboediens extitit, quatenus se -idelitesci〈sc〉endo (ci. Antony; an MLWleg. delitendo ?) iustitiam ... ecclesiae ... fraudare quivissit. β latere — sich versteckt halten, verborgen sein: MLWAldh. virg. II 1377 miser (Saturnus) in Latio ... exul -uitdelitescuit nati (sc. Iovis) vitans discrimen acerbi. MLWRhythm. 36,4,3 in lacrimarum valle -iscimusdelitiscimus (directi sumus MLWvar. l.). MLWAnnal. Fuld. Ratisb. MLWa. 893 p. 122,18 frater ... cum Maravanis exul -atiscensdelatiscens ... interfectus est. MLWPetr. Dam. epist. 88 p. 527,17 quia dum in imis est quispiam, eius quodammodo vicia -untdelitescunt. MLWal. b latius i. q. decrescere, evanescere — abnehmen, nachlassen, (ver)schwinden: MLWVita Liutb. 14 tumidi furoris ... struma medicinali ferro sedata -uitdelitescuit. MLWConstant. Afric. theor. 4,8 p. 16b^v calore (sc. indignationis) interius descendente vel -entedelitescente. MLWMaurus urin. II p. 47,6 apparent ... in toto corpore vescice, que subito -untdelitescunt. MLWGloss. Roger. I B 1,12 p. 532,31 cum ceperit di-eredilitescere tumor (MLWTheod. Cerv. chirurg. 3,2 p. 159^B. MLWsim. 3,18 p. 165^E). MLWal. 2 translate: a oblitterari — in Vergessenheit geraten, vergessen werden: MLWWalahfr. Wett. 379 iam ... illa vetustas -uitdelitescuit (di-dilitesco MLWvar. l.; MLWgloss. R: in oblivione erat). b c. acc. personae i. q. ignotum esse, praeterire — (der Kenntnis) entgehen: MLWAldh. virg. I 49 p. 304,2 quae (commentariola Hieronymi) vestrae (sc. virginum) sagacitatis filosofiam ... nequaquam -eredelitescere reor. Bereng. Trev. serm. 4 (MLWPL 160,1030^D) quae sententia virum istum ... nequaquam -uitdelitescuit. Gansweidt