Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
delirus
delirus (-lerus, -lyrus) , -a, -um . de etym.: Conr. Hirs. dial. 164 liricum carmen ... tractum apo to lirin, id est a varietate, inde -us, qui variatur ab eo, quod fuerat (sim. Collect. Teg. 15 p. 493,13; cf. Isid. orig. 8,7,4) . 1 desipiens, stolidus, demens — töricht, dumm, verblendet : Liber diurn. 84 p. 98,10 blasphemus Dioscurus ... et -yrus delyrus Euthyces anathematis ... censura ... perculsi sunt. Libri Karol. 1,20 p. 426,25 quam fuerit presbyter incautus quamque -erus delerus . Ekkeb. Hersf. Heimer. 15 cepit episcopus ... beatum virum iniuriare eumque -um delirum et apostatam appella…