Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
delenimentum n.
delenimentum (-lin-, -iam-) , -i n. 1 levamen, placamen — Linderungs-, Besänftigungs-, Sühnemittel : Pontif. Rhen. sup. 118 aeterne Deus, qui post offendicula lapsus primi hominis instituisti tibi propiciatorii delinia-a deliniamenta libaminis. G esta Camer. 3,3 precum deli-o delinimento iram episcopi mitigantes omnes in preces descenderant. Consuet. Rod. 67 quamvis incautis nonnumquam adhibenda sint pietatis delinia-a deliniamenta ( Wilh. Hirs. const. 1,52 p. 983 D fomenta pietatis). 2 blandimentum — Schmeichelei : Lup. Ferr. epist. 111 p. 95,28 ne putetis me deli-is delinimentis fallacibus v…