Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
deiecto
deiecto (-iac-) , -avi , -are deiectare . 1 deicere, sternere — niederwerfen, -mähen : Carm. de bello Saxon. 3,147 Poiarii, qui regis in agmine primi, ... -ant deiectant undique lęto corpora (sc. Saxonum) , maturas ceu falx succidit aristas. 2 (ex)pellere — vertreiben : Chart. Sangall. A 391 (a. 844) si monachi eum (filium donantium) -verint deiectaverint , ... cum totum (i. omnibus donis) exeat. iur. de advocato errorem faciente i. q. (de causa) demovere — (aus dem Verfahren) entfernen : Lex Raet. Cur. 2,10 de ipsa causa nec iudex nec ipse, contra quem causationem habet, -are deiectare ( -iac…