Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
deformitas f.
deformitas , -atis f. 1 proprie i. q. corruptio speciei, depravatio, deformatio — Mißgestalt(ung), Entstellung, Verunstaltung : a gener.: α de hominibus eorumque partibus corporis: Lex Frision. add. 3 a ,16 si ex percussione -s deformitas faciei illata fuerit. Vita Emm. 2 p. 28,17 procerus statura erat, ita ut nec longitudo fastidium neque -is deformitatis brevitas ridiculum quoddam elicere potuisset. Form. Sangall. II 46 p. 429,4 quod sine -e deformitate (difformitate var. l. ) membrorum et cum omni venustate concepti sapientes animas estis sortiti. Rup. Tuit. Ioh. 9,662 quoties cum ... membr…