Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
deformis
deformis , -e . form. : acc. sg. -en: p. 205, 2. 14. acc. pl. n. -ma: p. 205, 12. usu subst. : p. 205, 18. 20. 23. 24. al. 1 proprie i. q. male formatus, taeter, deformatus — unförmig, unschön, häßlich, entstellt : a de hominibus eorumque partibus corporis: Paul. Diac. Lang. 6,22 germana Luitprandi nomine Aurora -is deformis effecta est (sc. naso atque auribus abscisis) . Heito Wett. 29 quem (abbatem) cum cernerent fratres nec pallore -em deformem nec macie tabescentem. Rather. conf. 20,519 pretiosissimum annulum -is deformis gestat digitus sepe. Thietm. chron. 4,75 p. 218,23 videbis in me par…