Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
ded(it)icius
ded(it)icius (did-, devi-, -didi-, -i(ci)cius, -itius sim. ), -a, -um. 1 adi.: a strictius: α milit. i. q. deditus, subiectus — ergeben, unterworfen : Thietm. chron. 1,16 urbanos in municiunculam ... fugere et se dedicios fieri compulit rex . 2,6 universis urbibus ... aut captis aut dediciis. Berth. (?) annal. a. 1080 p. 326,15 donec eos (rebelles) sibi subactos -ititiosque deditiosque ( -iditiosque deditiosque var. l. ) ... perdomuit rex . Otto Sanblas. chron. 11 p. 12,15 dies statuitur, qua cives -iticii dediticii (dedicii var. l. ) se ... in manus cesaris contraderent. 15 p. 18,4 omnes ... …