Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
decorabilis
* decorabilis , -e . abl. sg. -e: l. 27 . 1 decorus, splendidus — schön, prächtig : Gesta Trud. cont. II 3,6 p. 347,1 monasterium ipsum ... mirifico opere consummavit eaque, qua manicam cooperuerat, tectura -e decorabile reddidit abbas. 4,2 ut locum sepulchri eorum (sanctorum) ... venusti operis novitate -em decorabilem redderet abbas . subst. neutr.: Fund. Mur. 5 p. 24,15 acquisivit ... dominus Reginboldus multa -a decorabilia tam in libris quam in vestibus. 2 honorabilis, dignus — ehrenvoll, ehrenhaft, würdig : Vita Wandr. 15 (MGMer. V p. 21,24) tanta ei aderat ... humilitas, ut ... iam in .…