decima imperfecta

decima imperfecta große Dezime - kleine Dezime — major tenth - minor tenth [s.XIV] LmLPs.-Phil. lib. mus. p. 37a: Dytonus cum dyapason constat ex decem vocibus, in quibus invenimus septem tonos cum duobus semitoniis, et vocatur decima perfecta. Et invenitur semidytonus cum dyapason, et constat ex decem vocibus, in quibus invenimus sex (ms. combustum; ed.: quinque) tonos cum tribus semitoniis, et vocatur decima imperfecta. [s.XV] LmLProsd. mon. 8, 1: de decima perfecta sive maiori. ibid. al. LmLUgol. Urb. mon. 10, 30. LmLAnon. Carthus. theor. 20, 26: Ditonus, qui supra unisonum vocatur tertia perfecta, supra dyapason vocatur decima perfecta. al. LmLIoh. Tinct. nat. 51, 4. ibid. al. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 9, 1: De semiditono et ditono supra diapason, id est decima imperfecta et decima perfecta. al. LmLContr. Contr. est ars 34: Si ordinaveris in profunditate tenoris 12, tunc in notulis gradatim descendentibus <ante illam duodecimam> ordinandae sunt 10, et ultima 10 similiter debet esse perfecta. LmLContr. Quot sunt conc. p. 72a: Quandocumque decima imperfecta, id est non plena de tonis, immediate habet post se duodecimam, sive etiam quamcumque aliam speciem perfectam, ascendendo solam notulam, illa decima imperfecta debet perfici ♮ duro. al.