Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
debitrix f.
debitrix , -icis f. gen. sg. -e: l. 30. 31. usu attrib. : l. 25. 51. 54. al. ea quae debet — eine die schuldet, Schuldnerin : 1 strictius: a proprie (spectat ad pecuniam sim. debitam): Leg. Wisig. 5,6,5 si una persona plurimis rea vel -x debitrix maneat. Petr. Dam. epist. 28 p. 255,22 -x debitrix illa mulier, quae ex praecepto Helisei parum olei quasi semen sparsit ..., aecclesiam ... figuravit. Chart. Altenberg. 99 p. 81,25 pro decem et novem marcis Coloniensibus, in quibus dicta Elizabeth Godeschalco filio suo -x debitrix remansit. Chart. Tirol. notar. I 731 die suprascripto in domo -e debit…