Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
debilitatio f.
debilitatio (dib-, -cio) , -onis f. infirmitas, imbecillitas, imminutio — Schwächung, Schwäche : 1 de hominibus eorumque partibus corporis: a in univ.: Aesculapius 21 p. 28,11 quod in ipso stomacho ipsae caussae fiunt, scilicet dolor, -es debilitationes , anathimia, lipothomia. Hraban. univ. 18,5 p. 502 C -o debilitatio membrorum -o debilitatio mentium est (spectat ad Vulg. lev. 21,17sq.). Ps. Hippocr. phleb. 49 ad malfactionem et stomachi dib-em dibilitationem (devellatio, -o debilitatio var. l. ) debet exire sanguis (53. al .). Vita Ermin. 21 ex nimia michi (sc. monacho) -e debilitatione (de…